donderdag 10 mei 2012

Tadaaa!

Een paar maanden en heel wat kilo's geleden schreef ik hier nogal wat over lekkers en knutsels. Dat viel een beetje in het water, het was te donker om mooie foto's te maken, ik was te druk met andere dingen, kortom: ik las meer in blogland dan dat ik schreef.
En dat zal vast nog wel even zo blijven, maar vandaag rolde er iets onder mijn machine vandaan dat ik toch even moest showen van de vriendinnen. Dus hier komt ie dan!


De baby in mijn buik is nog van het verrassende soort, ofwel wij weten niet of het een mevrouw of een meneer betreft. In de winkel is dat een beetje lastig met mijn voorliefde voor kleur. Roze en blauw is er genoeg, en ook nog wel wat rood, maar verder zijn de unisex-kleertjes vooral ecru, grijs of een andere neutrale kleur. En ik haat een neutrale kleur! Van een aantal Zweudse en Deunse merken zijn er wel hele mooie dingen te krijgen, maar die gaan het budget van de Koning te boven.
De jacht op mooie tricot, in mooie printjes is ook niet makkelijk, en zeker niet de goedkoopste, maar wel de moeite waard! Ik schafte mijzelf een heus patroon aan en waagde me aan dit allereerste echte tricot project. Met een lockmachine, tweelingnaalden, boordstof en drukknopen.
En of het geslaagd is mag u zelf beoordelen. Op de allerlaatste steek brak ik mijn naald, en ik wil nu toch wel heel graag een machine me boven transport... Dus heeft u er toevallig een onder het stof staan, dan houd ik mij aanbevolen!
Langs de hals lubbert het iets...

Echte drukknopen!

woensdag 25 januari 2012

Restverwerking

Het budget wordt ook in het nieuwe jaar goed beheerd. Ik ben iets minder streng geworden als het eens net niet uitkomt, maar eigenlijk kom ik vaker wel dan niet uit met de 70 euro per week.
Het nadeel van naar de markt gaan, is dat je gulden daar een daalder waard is en ik dus steevast over heb. Een deel van de buit deel ik uit aan vriendinnetjes maar 4 monsterlijk grote courgettes voor een eurootje krijg ik echt niet op in een week, en daarna beginnen ze te snotteren en zijn ze niet meer goed.
Toen liep ik tegen een recept op van Courgette Cake. Waarom iemand dat ooit zou maken leek mij een raadsel, het klonk mij namelijk niet heel appetijtelijk in de culinaire oren. Maar goed, als ik daarmee 25 cent aan courgette kon redden van de vuilnis was het de moeite waard. Dat er vervolgens meer dan 2 euro aan eieren, pijnboompitjes en kaas in moet zie ik door de vingers.

En waarom ik dit nu met u deel? Nou, omdat het zowaar verrassend lekker was! Volgens het recept is het een hoofdgerecht, maar daar heb ik dan mijn bedenkingen bij. Voor bij de lunch, met wat salade bijvoorbeeld of als soort van borrelhapje, bij de soep zelfs misschien. Leef u uit!


Omdat het een experiment was heb ik maar een half recept gemaakt, vandaar dat de cake op de foto een beetje laag is uitgevallen.

En hoe moet dat dan, Eva, zo'n heerlijke cake maken?

ingrediënten:
1 courgette
100 gr boter
5 eieren
300 gr zelfrijzend bakmeel
200 gr pittige geraspte kaas
100 gr pijnboompitjes
zout en peper en teentje knoflook (of 2)

Verwarm de oven voor op 225 °C. Was de courgette, droog hem af en rasp hem lekker grof. Smelt ondertussen de boter in een steelpannetje met de fijngehakte knoflook zonder de boter te verkleuren. Klop de eieren los in een beslagkom en giet te gesmolten boter erbij. Blijf nog even (paar minuutjes) flink kloppen zodat het lekker luchtig is. Bakmeel en zout en peper toevoegen en tot een glad beslag kloppen. Wees flink royaal met peper en zout, want zeg nou zelf, courgette is natuurlijk niet iets wat deze cake op smaak moet brengen.
Schep dan de geraspte courgette, kaas en pijnboompitten door het beslag. Giet het geheel in een ingevette cakevorm en dat was dat. Zet de cake dan in de hete oven en schakel na 10 minuutjes de temperatuur terug naar 175 °C en na een uurtje is de cake klaar. Natuurlijk af en toe even kijken en aan het eind prikken om de gaarheid te controleren, maar dat hoef ik eigenlijk niet uit te leggen natuurlijk.
Kan warm én koud gegeten worden, en ik vond het koud denk ik nog net iets lekkerder.

maandag 19 december 2011

Zelfs de kerstboom uit het budget!

En we hebben week 2 ook overleefd!
Zaterdag met de Koning naar de markt geweest en lekker onze tas vol geladen met verse groente en fruit. Behalve de bananen, want die wil ik dan weer fairtrade en daar doen ze op de markt denk ik niet aan. Heeft iedereen van die dingen die je principieel fairtrade wil? Bij ons bananen, hagelslag en gewone chocolade. Dat terzijde.
Na het shoppen hebben we onszelf nog even een lekkerbekje kado gedaan, want die zijn op de markt echt heeeel lekker. Ook die betaalde ik uit het budget.
Goed, dus, heerlijk gegeten! De pompoen ging voor de helft in de soep en de andere helft in de pasta, en dan was er nog weer soep over voor lunch. Ik probeer echt kleinere porties te maken, maar het blijft maar veel! Dus een klein bakje in onze hele kleine vriezer met captains diner voor wanneer het zo uit komt. Verder Shakshuka van Yotam. Dat is eigenlijk een lunch gerecht maar met lekker vers bloembrood gaat het bij ons gewoon als avond eten op tafel. Ook natuurlijk weer een restje, maar dat maakte samen met de pompoen soep dus een heerlijke lunch!
Overigens lukt het bij ons niet om maar eens in de week boodschappen te doen. De vriezer is te klein voor vlees en al helemaal voor brood, dus er moet altijd nog wel bijgehaald worden. Maar netjes een boodschappen lijstje mee zodat je weet wat je moet hebben.
En de mevaller van de week.. een KERSTBOOM!

De budget boom mét gratis mandje

Natuurlijk wil ik een kerstboom, altijd, ieder jaar! Liefst ook op 6 december. Sint eruit, kerst erin. Maar de Koning vind het een beetje zielig voor de bomen, dat ze groeien en dan voor ons plezier omgezaagd worden en dan na een paar weken liggen er van die boom skeletten op straat, zonder naalden. Ja, dat doet hem pijn. Dus ik opperde al om een boom met kluit te nemen en die dan netjes na de kerst in het bos te gaan planten. Echt enthousiast was hij niet dus er gebeurde niet zoveel. Tot we samen even bij de supermarkt waren en daar hele mooie boompjes stonden, niet al te groot, met kluit. "Ik wil dieeeeeeeeeee!" De boom was in de aanbieding. 10 euro. Dat kon nog wel uit het budget. De Koning zag de lichtjes in mijn ogen en gaf eindelijk toe. We kregen zelfs een mandje erbij om de boom in te zetten en al met al bespaarden we 15 euro op het geheel.
En zo huisvrouw ik nog wat verder. Het eten gaat wel prima dus, maar gister na het klimmen toch even gezellig vrienden wat gegeten en tja, dat doen we bijna nooit maar is ook wel gelijk weer een half weekbudget, dus dan smokkelen we wel een beetje. Daar staat tegenover dat ik zo nu en dan nog wat oude troep via marktplaats verkoop en daar koop ik dan weer nieuwe 'oude' dingetjes voor en zo staat er al een heus ledikantje voor de smurf in de schuur. Beetje schuren, likje verf.
Maar nu ga ik me even buigen over de vraag van een vriendin: een budget kerstmenu! De ultieme uitdaging voor een MiepKniep als ik.
Slaat u de vrekken krant er nog maar even op na...

zondag 11 december 2011

Week 1, even wennen.

En na een week maken wij de balans op. Maar eigenlijk kan dat dan weer niet want we hebben gister op de markt allemaal lekkere groentetjes gekocht voor komende week, dus als ik dat er dan weer aftrek, en alles in het huishoudboekje netjes bij elkaar optel klopt het precies!
Wat was nou precies  het plan? Naar aanleiding van een docu over Sinterklaas in de bijstand besloot ik ook eens op budget te gaan. Met bijkomend voordeel dat we wel wat spaargeld kunnen gebruiken omdat ik heus wel een leuke babykamer wil maken! En zo kwam ik uit op 10 euro per dag, ofwel 70 per week voor 'supermarktdingen'. Dus eten, schoonmaakmiddel en ook wel de toiletartikelen, ook als ze bij de drogist vandaan komen. Zeg maar alles wat je wekelijks koopt. De 2e hands koelkast hoefde dus niet uit dit budget. Ggelukkig, want dan hadden we de hele week honger moeten lijden!

Ons huishouden bestaat uit 2 eters, die van lekker eten houden, en ook van redelijke porties. Per persoon toch zeker 225 gr groente per maaltijd hebben we net uitgerekend (en proefondervindelijk vastgesteld). Lunchen allebei ook gewoon met ons eigen brood en eten best wat fruit, zeker 2 stuks pp/pd. Maar heus, we zijn niet heilig! Chips zo nu en dan, lekkere chocolade, cola en daarnaast dan dus ook nieuwe tandpasta. Vlees willen we liever van iest blijere beestjes dus meestal bio/scharrel maar ook wel eens ordinaire zigeuner schnitzel. De groente haal ik tegenwoordig op de markt en is waarschijnlijk niet biologisch, maar zit in ieder geval niet per stuk in een plastic folietje. De rest van de boodschappen is denk ik voor de helft biologisch en de andere helft gewoon huismerk.

U heeft nu een beeld denk ik.
Op maandag ben ik de 70 euro gaan pinnen en heb die netjes in mijn nieuw benoemde 'huishoud knip' gedaan. Toen met de Koning eens overlegd wat er op het weekmenu kwam te staan. Het is duidelijk dat zuinigheid zeker makkelijker vol te houden is bij minder winkelbezoek. Dus weer terug naar het ouderwets 1 keer in de week grote boodschappen doen! En dus plannen, en als wij ergens niet zo goed in zijn is het plannen. De eerste dag gaat prima. Rode kool met draadjesvleesch en appelmoes. Maar de rode kool bleek wel voor 2 dagen genoeg, en ik had bedacht dat ik veel vleesch zou maken zodat we de hutspot die 2 dagen later op het menu stond ook hiermee konden eten. Dus het hele menu schoof vanaf dinsdag al een dag op, én er moest een oplossing gevonden worden voor de hutspot want het vlees was nu na 2 dagen rode kool wel op. Eerst woensdag maar, volgens het menu, een dagje rijst met vega-roerbak en nootjes. Check! Toen kwam de hutspot. De oplossing voor het vlees was simpel. Het shoarma vlees was in de aanbieding en dat deed mijn moeder vroeger altijd succesvol door de hutspot. (Nee, nu niet vies kijken, eerst een keer proberen, echt, gaat heel goed samen! De koning vond het ook!) Dus een grote pan hutspot met nog een restje jus van het stoofvlees. Maar ook deze pan was veel te veel. Dat wist ik wel van te voren, maar het was nog meer dan wat ik dacht dat het zou zijn! Als je nou echt goedkoop en lekker wil eten zeg ik alle dagen hutspot! De koning was toevallig 2 dagen weg, dus we hebben samen 1 dag hutspot gegeten, en ik heb gewoon 3 dagen gegeten :-) Had het al lang niet gehad en het was er weer voor dus moet toegeven dat ik het niet eens erg vond. En ook wel heel makkelijk, niet hoeven koken zo nu en dan...
En zo ging de week voorbij. Zeker wel dingen laten staan in de winkel, meer nog omdat als je er even langer over nadenkt je ze gewoon echt niet nodig hebt. En als je een week met een zak chips wilt doen, dan moet je iets minder chips eten, dan heb je morgen ook nog. En overmorgen. Ook meevallers. Ik had nieuwe deodorant nodig en die was toevallig in de aanbieding, 4 voor de prijs van 2 dus dat hoef ik het komende jaar niet meer te kopen. En zo staan er ook nog wat pakken sap in de voorraadkast.


Wij gaan nog even door met het experiment. Eigenlijk vind ik het best een leuke sport namelijk! Komende week staan er veel lekkere dingen op het menu, recepten van Yotam, dingen met pompoen en ouderwets lekkere captains diner maar dan de uitgebreide versie en natuurlijk lekkere verse fruit shakes! Hmm hoe langer ik erover nadenk hoe creatiever ik die 10 euro per dag kan uitgeven! Doet u ook mee?

zondag 4 december 2011

Waar was ik gebleven?

Goed, en toen viel er een gat. Het lukte niet. Het schrijven ging nog wel, lekkere recepten over pompoensoep en andere herfstige lekkernijen, maar de foto's! Oh, de foto's. Zo donker en lelijk. Niks niet sfeervol en uitnodigend maar eerder als uit een slecht trouwalbum van 50 jaar geleden. Waar de dronken oom zonder flitser plaatjes probeerde te schieten van het diner...
En zo bleef het hier leeg en stil.
Maar nu, nu ben ik terug! Sterker nog, wij zijn terug! Ondertussen zit ik namelijk te broeden op een kleine baby. Hoera! Feest!

hier is de smurf ongeveer 3 cm


De aangekondigde prins of prinses maakte andere ondernemende plannen dan weer veel minder handig, en daardoor ben ik nu dan heus Koos Werkeloos. Maar omdat die titel zo deprimerend is verklaar ik mezelf voor het komende halfjaar tot HUISVROUW! En wat doet een goede huisvrouw? Juist, wassen, koken, naaien én natuurlijk op de kleintjes letten. Met een inkomen minder en een baby op komst leek het me een leuke uitdaging om eens ouderwets zuinig te gaan doen :-) En dan niet van dat zielige zuinig, omdat het moet en er echt niets te eten is, maar leuk zuinig. Een zelf opgelegd budget voor eten en 'het huishouden' maar we willen natuurlijk wel gewoon een beetje gezond eten, en lekkere scharrelvlees zo nu en dan. Waarschijnlijk zal ik me toch aan een weekmenu moeten wagen, zoals Mme Zsazsa, zodat ik wat beter kan plannen wat ik op de markt zal halen, en hoe de restverwerking zal gaan. Over het algemeen is in dit Paleis planning vooral bedoeld om je er níet aan te houden dus we zullen zien.
Daarover binnenkort dus meer, maar nu moet de huisvrouw nog even de laatste hand leggen aan haar kerstjurkje, mét verhoogde taille zodat de buik er gewoon nog onderpast straks. Ook na het eten :-)

zaterdag 24 september 2011

Het moet druipen langs je kin....

Soms spreken mensen mij aan dat ik zo veel over gezond eten weet. Misschien komt dat omdat er hier regelmatig recepten verschijnen van lekker maar o zo gezonde dingen. Voordat ik heilig verklaard word wil ik graag even biechten.
Ik zondig.
Heus.
De meeste hou ik voor mezelf, het gaat niemand wat aan dat ik net een halve zak chips met 2 biertje op heb terwijl ik slechte series zat te kijken, maar vorige week aten de koning en ik hamburgers. En dat zou iedereen moeten doen. Liefst wekelijks. Of toch om de 14 dagen.
Nou aten wij de hamburgers vroeger nog met een gezonde salade en gebakken aardappeltjes maar in de loop van de tijd zijn die afgevallen. Gewoon 2 hamburgers per persoon en verder heb je niets nodig. Een glas koude cola ernaast misschien, maar meer niet.
Met hamburgers bedoelen we dus een heuse, verse, zelf gemixte, verse biologische gehakt burger met een broodje en heel veel erop. En een geheim ingrediënt. U moet weten dat de Koning zegt dat hij geen mosterd lust maar dat is niet waar. Van die hele scherpe mosterd houdt hij niet zo, maar toen leerde hij mij kennen en met mij kwam de honingmosterd. En die wilde hij ook niet kennen todat ik de honingmosterd aanprees naast een vers gebraden beenham. Sindsdien gaat er een half potje honingmosterd op bij een beenham, én is het ons geheime ingrediënt voor een geslaagde burger. Dat ik dat deel met jullie is dus best een eer. Hou het stil, voordat de prijs opgedreven wordt en wij op illegale wijze aan de mosterd moeten komen.

Wat gaat er nog meer op een koninklijke hamburger? Bacon! Ja, als je dan toch gaat zondigen kun je het maar beter goed doen.

Planning technisch lijkt een hamburger heel simpel maar schijn bedriegt. Het is natuurlijk een bouwpakket dus alles op tafel en iedereen mag zijn eigen burger bouwen, naar eigen smaak en inzicht. Dan moet alles tegelijk op tafel staan dus begin niet met het bakken van de hamburgers want dan zijn ze veel te gaar en droog tegen de tijd dat de rest klaar staat. De Koning denkt daar anders over. Hij maakt de burgers, dus als hij honger krijgt, het is toch een echte man, denkt hij aan vleesch! Het is hier altijd weer rennen en vliegen in onze mini-keuken om alles tegelijk klaar te krijgen. Om u deze zorgen te besparen krijgt u van mij het stappenplan burgers bouwen hierbij gratis en voor niets!


Hamburgers:
Snij een grote ui, hou een klein beetje apart voor in het gehakt en zet de rest met wat boter in een pannetje op zodat deze lekker zacht, zoet en licht bruin kan worden.
Zet de oven aan zodat de broodjes er straks in kunnen om even een beetje warm en knapperig te worden.
Snij een tomaat in plakken, was wat blaadjes sla en laat wat ananas uitlekken om straks te grillen.
Meng het gehakt met een beetje fijn gehakte ui, peper, zout, kerrie poeder, ketchup, worcestershire sauce, een eitje en wat paneermeel. Lekker kneden en gehaktballen vormen. Maak dus ronde ballen, geen platte schijven. Dat komt later.
Bak de bacon in een pan lekker knapperig en laat het op wat keukenpapier uitlekken. Doe de broodjes in de oven, de ananas even grillen in een pan en smelt lekker wat boter voor de burgers.
Nu komt het belangrijkste: als de pan heet is leg je de gehaktballen erin en duw je ze met een spatel plat. Jaja, hoogstaande burger techniek! Als ze lekker bruin zijn draai je ze om.
Dek de tafel, of beter nog: laat dat doen, met borden, mayonaise, ketchup, honingmosterd, de sla, tomaat, uien, ananas, ui, bacon en broodjes. En natuurlijk de cola!
Laat de hamburgers niet te lang op het vuur. Ze moeten natuurlijk wel gaar zijn maar niet zo droog vanbinnen. Als je twijfelt mag je heus wel even eentje een beetje open snijden om te kijken. 


Aan tafel en smullen maar! O en vergeet de servetten niet, het moet druipen langs je kin...

woensdag 7 september 2011

Humus of hoemoes of hoe het ook heet

Nog even een receptje tussendoor. Vroeger vond ik er eigenlijk niks aan, humus. Beetje korrelig, smakeloos, saai. Toen de Koning ineens met humus van de winkel thuis kwam en er weken niets anders op zijn brood werd gesmeerd kon ik toch niet achter blijven. En langzaam kwamer er steeds betere combinaties naar boven. Toegegeven, enkel humus doet me nog steeds niet zo veel maar zelfgemaakte humus is al stukken lekkerder en ook nog veel goedkoper. We blijven krenterige hollanders natuurlijk!
 Dan heerlijk zelfgemaakte humus op een broodje met nog meer lekkers en je hebt een feestje op je bord. En heus, het is reuze gezond!
De enige voorwaarde voor dit recept is dat je een keukenmachine of een blender hebt, of leen er even eentje van de buurvrouw.



Nodig voor een flinke lading:
1 blik kikkerwten, giet ze af maar bewaar het vocht nog even
1 pot tahin sesampasta
knoflook
limoen
harissa (of sambal, of iets anders lekker heets)
koriander

De verhouding is ongeveer 2 delen kikkererwten op 1 deel tahin. Dus ongeveer een halve pot tahin om een blik kikkererwten. Gooi dit in de keukenmachine samen met 2 tenen knoflook (of meer) een flinke dot harissa (of minder) sap van een limoen en een handje vol verse koriander. Pureer dit geheel tot een smeuïge pasta. Als het een beetje te hard blijft kun je een paar eetlepels kikkererwtenvocht toevoegen. Nu moet je af en toe even proeven of er nog wat meer limoen of knoflook in moet. Als het lekker is en je vind het een mooie consistentie hebben is het klaar.

In de koelkast blijft het een paar dagen goed, maar je kunt ook een deel invriezen.
Mijn favoriet staat op de foto. Bio broodje met een klein beetje sambal, humus, beansprouts, en kleine tomaatjes. Man, das smullen!

zondag 4 september 2011

Wilde Afrikaantjes

Ik wil nog even terugkomen op de moestuin.
Kijk eens goed naar de volgende foto en vertel mij wat u daar ziet, behalve dat hele leuke zelfgemaakte rokje met blauwe panterprint...


Inderdaad, bar weinig moes! Onze moestuin is momenteel meer een bloemen tuin. Een heel klein pompoentje daar links onderin, en een grote andijvie voor me, maar die is vandaag in een heerlijk stamppotje met een gehaktbal verdwenen. Die enorme bloemenzee achter me bestaat uit afrikaantjes. Nou, behoorlijke afrikanen kan ik wel zeggen. Behoorlijk wilde afrikanen ook. Zelf uit een zaadje laten groeien, niks geen plantje van het tuincentrum. Een heel klein zaadje in een klein bakje, en toen heel langzaam werd dat een plantje, dat zetten we buiten en toen werd het een iets groter plantje, met bloemen en het bleef groeien. En groeien, en groeien! Dat hele bos kwam uit twee hele kleine zaadjes en groeit ongestoord verder. Net als de goudsbloemen. En net als de oost indische kers. Wat iest minder goed wil groeien met al die natte dagen is de kool, de pompoen, de mais, de courgette. Alles wat we graag wilde eten zeg maar.
Ik geef niet snel op en heb voor volgend jaar al heel wat aantekeningen. Volgens de meneren van het weer was het dit jaar ook de natste zomer in 100 jaar ofzo dus ik heb een excuus.
Gelukkig mag ik even op de tuin van de buurvrouw passen als ze op vakantie is, dus maak ik gewoon nog een keer een gevulde patisson.

donderdag 25 augustus 2011

Patisson maakt het leven spannend

Zo komt er nog eens wat op je bord te liggen! Voor ik het wist had ik mijn andijvie geruild tegen een patisson. Ook ik had daar nog nooit van gehoord, maar het is een soort courgette die doet alsof 'ie een pompoentje is. Heel schattig, rond, knobbelig en bleek van kleur. Zo onschuldig. Maar wat een consternatie deze kleine vriend veroorzaakte!
Het begon allemaal in de moestuin waar mijn vriendinnetje vroeg of ik een pattison wilde hebben. Ze kwamen bij haar al bijna de neus uit. Ik sputterde nog wat dat ik niet zo goed wist wat ik ermee moest maar voor ik het wist had ik uitleg gekregen en zat de patisson in mijn tas. Eenmaal thuis besloot ik er, zoals was uitgelegd, een ovenschotel van te maken. Even voorkoken, dan beetje uithollen en vullen, lekker beetje kaas erover en even in de oven. De vulling zou dus iets met groente en rijst worden en misschien een beetje vlees of nootjes. Met zo'n knapperig kaaskorstje. Lekker kneuterig.
Toen had ik ineens zoete aardappel in mn hoofd. Ik weet niet hoe het kan, maar soms zit er iets in m'n hoofd wat daar niet  hoort maar weet ik niet hoe ik het eruit moet krijgen. Het kan een grappig woord zijn (terrestrial re-radiation staat met stip op één, ook al bestaat dat woord officieel niet) maar gister was het dus zoete aardappel. En zo kocht ik die om het maar uit m'n hoofd te krijgen.
Er lag in het groentenrekje thuis ook nog een stuk verse gember en zo kwam het dat mijn kneuterige vulling ineens een heel ander smaakje kreeg. Bleek ik ook nog een pakje kokosmelk te hebben en toen was het ineens een soort curry geworden. Maar dat was niet de bedoeling! Hoe kon ik dat nou combineren met een truttige pattison?! De paniek sloeg me om het hart. Hoe kon ik dit de Koning aandoen? Even diep ademhalen en toen heb ik gewoon gedaan alsof ik gek was. De patisson uitgehold, gevuld en de rest van de curry gewoon in de schaal laten liggen. Patisson erop en in de oven. Ik was nog wel zo helder van geest om dat kaaskorstje maar achterwegen te laten.


Het resultaat was een verrassend heerlijke maaltijd. Eigenlijk een behoorlijk goede combinatie. De Koning zat te smullen en ook ik ben verkocht. De smaak van patisson is behoorlijk gelijk aan courgette maar het vruchtvlees is een stuk steviger, niet zo snottig. En het gaat dus prima in een curry.
Ik wil volgend jaar ook een patisson in mijn tuin. En van de Koning mag het.
Morgen eten we weer gewoon andijvie.

woensdag 17 augustus 2011

Hoe stippeltje niet meer verder wilde en de vakantie toch een succes werd

Het zuiden van Frankrijk moest het worden. Een cursus notabene! De Koning en ik zouden gaan klimmen. Nou doen we dat wel vaker maar dan binnen en niet op hoge bergen. Al viel het klimmen de laatste tijd wat tegen omdat we eigenlijk vaker aan het boulderen waren...
Nu zouden wij niet in een keer naar het zuiden rijden, maar rustig aan. De eerste nacht stonden we dus gezellig op de camping in Fontainebleau, met een kampvuur en volle zin in de vakantie! 's Ochtend op tijd weer op, tent afbreken, inpakken en om 9 uur stond ons stippeltjes autootje weer ingeladen klaar om te gaan. Sleutel in het contact, halve slag draaien, pruttel pruttel prut. Hm zou het nog te koud zijn? Onze bolide is heel betrouwbaar, maar soms moet je even een kwartiertje wachten en dan doet ie het wel. Dus maar even naar de bakker om alvast wat baguettes en pain-au-chocolat in de slaan voor de komende 8 uur op de route du soleil.
Maar nee. Stippeltje wilde niet meer. Dus even proberen met een beetje hulp.


En wat grotere hulp.


En nog wat grotere hulp.

Lang verhaal kort: we zaten vast in Fontainebleau! Kennelijk was het niet de bedoeling dat de Koning en ik aan touwen zouden hangen, maar moesten we het doen met boulders en crashpads. Eigenlijk hadden we niets te klagen. Vrienden uit de klimhal thuis kwamen de volgende dag zomaar de camping oprijden omdat ze verregend waren in Italië en Zwitsterland, dus al met al hadden we een hele fijne tijd todat...
Kiespijn..
Uiteindelijk kregen we na 8 dagen een telefoontje dat de auto het weer deed dus die middag nog pakte we wederom onze tent in en de volgende ochtend werden bij de tandarts mijn wortelkanalen eens lekker opgepoetst.
Lang leve de vakantie...

Maar natuurlijk is er een wijze les uit dit avontuur te leren en wel deze: Toen de auto echt stuk was, en we niet hoefde te denken over de opties omdat die er gewoon even niet waren, was ik zo ontspannen! Het niet hoeven maken van beslissingen was heerlijk! We konden met mensen meerijden als ze gingen, dus er viel niets te plannen, we hoefden niet te bedenken of het ergens anders leuker was of dat we nog zouden blijven. Jammer van de kiespijn, maar het was eigenlijk een van de meest ontspannen vakanties ooit!

En waar je ook bent, lekker eten maakt altijd alles beter :-)

Couscous salade geserveerd op een crashpad

vrijdag 29 juli 2011

Bloeiende broccoli

In het aller beginste van onze tuin, een paar maanden geleden, wisten we nog bijna niets. Nu weten we steeds een beetje meer, ervaring enzo.
Zo wilden de kooltjes niet zo groeien. We zaaiden de rode kool en broccoli binnen in eierdozen voor het raam, maar de helft kwam maar op. En echt sterk werden ze ook niet. Het afharden is ook niet onze sterkste kant kwamen de koning en ik achter. Een dagje op het balkon, dan weer binnen 's avonds en de volgende dag vergaten we het tot we ze spontaan in de volle grond uitzetten. Zo enthousiast als we waren!
Goed, de helft ging dood, de andere helft bijna en we zaaide buiten nog maar wat extra 'op goed geluk'. Ondertussen groeien de rode kolen over de pastinaken heen, de goudsbloemen over de kolen en hadden we zowaar één heuse broccoli in ons veld.
Ik zei tegen de koning: we moeten hem nu opeten, hij is nog niet zo heel groot maar volgens mij schiet hij bijna door.
De koning zei tegen mij: nee joh! Hij is nog zo klein, dat is zielig. We laten hem nog wat groter worden.
Dus we besloten democratisch om onze broccoli te laten groeien, of te zien wat er zou gebeuren. 2 Dagen later zaten er gele bloemetjes in de broccoli.
Zo werd de broccoli  geplukt en als een bosje bloemen in een vaas gezet.


Toen wilde ik wel eens weten of je het dan nog kan eten, of wat je er mee moet doen, zo'n bloeiende broccoli.Op een klein regeltje in een wazig forum kon ik niets vinden, behalve dat je 'te laat' bent als er bloemen in komen. Maar dat ene regeltje zei dit: Voor volwassenen is Broccoli nog gezonder als hij in bloei staat. Hmm, spannend! Uiteindelijk belandde hij op ons bord in het eeuwenoude familie recept van de koning. Niet zozeer een culinair hoogstandje als wel prima eten voor zo'n dag dat je nergens echt zin hebt: rijst, broccoli en worstjes met champignonsaus. En het is lekkerder dan ik dacht toen ik dit voor het eerst meemaakte.
Bloeiende Broccoli dus, is prima te eten! Een beetje bitterder, maar met een klontje boter en een sausje heel goed te eten.
Dus vandaag heb ik weer wat nieuws gedaan! Maar dat had ik eerder vandaag ook al, toen ik mijn eerste potje anti rimpel creme kocht...

dinsdag 19 juli 2011

Een mevrouwtje voor mevrouw

De prinses zei tegen mij, tussen neus en lippen door, dat de baby-prinses geen pop heeft. Een lieve baby hoort toch op z'n minst een pop te hebben vond ik. En zo zat ik de volgende dag een heuse lappenpop te naaien.

Er liggen lapjes genoeg hier, dus een beetje freubelen later was er zowaar een popje, zonder gezicht en zonder haar. De prinses heeft dreadlocks, de vader van de baby-prinses ook, dus kreeg de pop ook heuse slierten op haar hoofd. Zelf gevilt van lekker zachte merino wol, ruikt stukken beter dan echte dreadlocks :-)


Ondertussen was het ver voorbij middernacht, maar als ik dan eenmaal op dreef ben is het lastig zomaar te stoppen. En zeg nou zelf, een pop zonder gezicht is toch een beetje eng. Ik kreeg al een beetje Chucky visioenen toen ik de naald in het gezicht van het popje zetten. Het was onguur weer, donker, en ik voerde een wonderlijk voodoo ritueel uit met borduurgaren. De goden waren me best goedgezind want ik kon tevreden gaan slapen. Ze kijkt lief, al zeg ik het zelf.


Natuurlijk moest de pop een naam, na veel wikken en wegen met zoetsappige namen is hier dan Mevrouwtje! De baby-prinses lijkt er erg tevreden mee.

donderdag 14 juli 2011

Smul spul, heel verantwoord!

Het lijkt wel winter, donker, koud en heel de dag regen. Wat kun je op zo'n dag beter doen dan lekkers maken. Troost voer. Smul spul.
Voor de Koning maakte ik zijn favoriet. En op deze donkere dag ook heel toepasselijk want het recept is uit het Kerst kookboek van Nigella. Rocky Roads heet het, en samengevat is het lekkere nootjes, koekjes en kleffe geconfijte kersen en marshmallow gevangen in een mengsel van chocolade en roomboter. Juist, heel lekker, vast niet gezond.
Maar niet getreurd, natuurlijk zal ik dat recept niet verklappen! Er is namelijk nog iets veel spannenders dat uit mijn keuken kwam vandaag!
Homemade (dan klinkt alles gelijk al zo veel ambachtelijker!) crunchy granola bars, oftewel de oerhollandse muesli reep. Ik had al een paar keer bedacht dat ik ze een keer zelf wilde maken, maar het kwam er nooit van. Toen ik gisteravond de keukenkastjes uitploos op zoek naar dingen die de vuilnisbak kon opvullen voor ik de zak naar buiten deed (dat deed de koning natuurlijk, laten we wel in het juiste rolpatroon blijven) kwam ik verdacht veel dingen tegen die daarvoor nodig waren. De keus was snel gemaakt: ik zou dan eindelijk, op mijn 30e, zelf muesli repen gaan maken.


Er is natuurlijk niet echt een precies recept voor deze creatie, het is een moment opname van de inhoud van je keukenkastjes, aan elkaar gelijmd met natuurlijke zoetigheid. Een daarvan is rijststroop, en ik kende dat helemaal niet maar kwam vaak tegen dat dat er echt in moest. Dus ik door de regen naar de natuurwinkel. En ik ben gelijk overtuigd. Die typische smaak van muesli repen komt hierdoor! Het kan ook vast prima zonder, maar het goedje is behoorlijk stroperig, plakkerig én lekker dus reden genoeg om dit aan je assortiment toe te voegen.

Bijvoorbeeld:
Pompoenpitten, pistache noten, walnoten, zonnebloempitjes, havervlokken, kokosrasp en stukjes gedroogde abrikoos. Alles door elkaar husselen, dat was stap 1.
Om de boel aan elkaar te plakken heb ik een mengseltje gemaakt van
2 eetlepels pindakaas
3 eetlepels honing
3 eetlepels rijststroop
beetje bruine suiker
dopje 'homemade' vanille extract
Dit even goed doorroeren en op een heel klein vlammetje een beetje warm laten worden zodat het nog vloeibaarder wordt. Pas op met aanbranden, het is tenslotte allemaal suikerachtig spul.
Daarna roer je het ene mengsel door het andere en verdeel je de boel in een bakblik met bakpapier. Heel stevig aandrukken en even 30-45 minuten in de oven op 170 C.
Als het uit de oven komt moet het mooi goudbruin zijn. Dan nog een keer goed aandrukken (stuk bakpapier erop leggen en met een pannelap stevig wrijven). Ik had nog wat chocolade staan van de Rocky Roads dus dat gesmolten en erover gesmeerd en nog wat kokos en klaar! Dan begint het moeilijkste. Wachten.
De hele bak moet echt helemaal afgekoeld zijn voor je ze eruit mag halen en in stukken kunt snijden. En dan smullen maar! Heel verantwoord, heel lekker, en heel veel.

En de Koning zei dat het goed was. En ik gloeide van trots!

zondag 10 juli 2011

De dag dat ik zelf pasta maakte

Op mijn lijstje van dingen die ik altijd nog eens wil doen stond ergens boven parachutte springen en onder trouwen zelf pasta maken. Ik heb er altijd een romantisch idee bij gehad, olijfboomgaarden, grote pannen pruttelende heerlijke saus en heerlijke verse pasta die in bosjes te drogen hangt. Ook was ik er een beetje bang van omdat er altijd zo'n ophef over is. En zo kwam het dat ik nog nooit pasta had gemaakt.
Op jacht naar een nieuwe snijplank liep ik zomaar tegen heuse Farino typo '00' aan. Juist, pasta meel. En ik was echt niet van plan om dat thuis gelijk te gaan proberen, maar er lag nog een pomoen en toevallig gaat dat heel goed samen. Dus zo was ik ineens pasta aan het maken.
Zonder pasta machine, gewoon met de deegroller en dat gaat dus prima. Je krijgt er wel spierballen van maar gelukkig was het maar voor ons 2 en niet voor een grote italiaanse familie!


Het recept is simpel, en als je geen weeshuis hoeft te voeden is het pasta maken ook een fluitje van een cent.

Voor 2-3 personen

220 gr meel type 00 (maar volgende keer probeer ik het met gewone bloem, eigenwijs als ik ben. Ik wil gewoon weten of het kan)
2 eieren
paar druppels olijfolie

In het bergje meel een kuiltje maken en daar de eiren in breken met een heel klein scheutje olijfolie, dan de eieren losroeren en langzaam steeds meer meel mee roeren. Als het wat dikker is kun je gewoon lekker met je handen verder roeren en kneden tot het een mooi elastisch deegje is. Niet te lang, want dan wordt het een stuiterbal. Het deeg even onder een bakje of in een zakje 30 minuten wegleggen terwijl je je aan de flespompen gaat wagen.
De oven voorverwarmen op 220C.
Ik schil de pompoen gewoon met de dunschiller, dat gaat heel makkelijk. Je kunt de schil van sommige pompoenen ook eten maar in dit gerecht schil ik hem liever. Gebruik zoveel pompie als je lekker vind, een kleintje met zn 2en, of de helft van een grote. Ofzoiets.
De geschilde pompoen in grove stukken hakken, denk om je vingers, en in een ovenschaal doen. Flink wat olijfolie erover en wat zout en peper en veel salie. Vers, maar het kan ook uit een potje. Nog 2 tenen knoflook erover uitpersen en dan met je handen en veel liefde de boel door elkaar 'kneden' zodat de pompoen lekker alle smaak kan opnemen.
Zet de hele handel in de oven en strooi er na zo'n 20 minuten een handje pijnboompitjes over. Dan nog even 5 tot 10 minuten laten roosteren. Je moet de pompen met een vork door midden kunnen duwen, dan is ie gaar.
Terwijl de pompoen in de oven staat kun je de pasta gaan uitrollen. Ik deed dat gewoon met een deegroller op het aanrecht en dat ging eigenlijk heel goed. Beetje bestuiven met bloem als het plakt en mooie lange lappen rollen. Die in lange repen snijden en zie daar, uw tagliatelle! Je mag nu al trots zijn en het leuk kronkelig op een mooi bord leggen en er even tevreden naar kijken.
Zet een pan met water en een korreltje zout op het vuur.
Als je goed bent in timing dan haal je nu de pompoen uit de oven, verkruimel je er wat honing-geitenkaas over zodat ze een beetje kan smelten en heb je net een bos verse peterselie fijn gehakt.
Zodra het water echt kookt, met veel borrels en dampen doe je de pasta er in. Niet te veel treuzelen, daadkracht is gewenst.
Dan kijk je naar de pasta en wacht je tot het water weer opnieuw echt kookt. Dus niet een klein beetje, maar weer echte bubbels en een beetje schuim. Zodra je dat ziet tel je rustig tot 10. Bij 10 zet je het vuur uit en giet je de pasta in een vergiet. Na spoelen is helemaal niet nodig. En echt, 10 tellen is genoeg!
Schud de pasta een beetje droog en schep hem bij de pompoen. Roer de boel voorzichtig door en strooi er nog wat parmezaanse kaas vlokken over en natuurlijk je peterselie.


En dan gelijk aan tafel met een glas witte wijn erbij!

dinsdag 5 juli 2011

Tijd voor ijsjes

Met de mango van de markt moest toch iets zinnigs gemaakt worden, en met dit weer kan het niet anders dan dat er een ijs-experiment gaande was.
Voor een eerste keer ben ik zeker niet ontevreden!


Mango-passievrucht-munt ijs met een vleugje limoen en vanille, in zelf gebakken hoorntjes. En dat alles binnen een half uurtje. Het leven is een feestje!
Neem een bak bevroren mango stukjes, vers of uit de supermarkt. Doe er evenveel dikke (griekse) yoghurt bij, (zelfgemaakte) vanille suiker, rasp van een limoen, paar verse muntblaadjes en wat passievruchten. Alles snel in de magimix of blender tot een gladde massa mixen en weer terug in de bak gieten en even terug in de vriezer.
Ondertussen oven voorverwarmen op 210 C. 
50 gr boter zacht roeren, 50 gram suiker er doorheen roeren. Een eiwitje luchtig kloppen maar niet stijf en er doorheen roeren. Het moet niet schuimen want dan krijg je luchtbellen in je koekjes. Dan nog 60 gram gezeefde bloem erdoor spatelen en klaar. 
Op een bakblik een stuk bakpapier leggen en daar rondjes beslag op smeren. Ze moeten echt dun zijn, een milimeter of 2 is zat.
Zet het in de oven en na ongeveer 10 minuten zijn ze klaar. Nu moet je brandvaste vingers hebben en ze snel tot hoorntjes rollen en in een glaasje zetten om af te koelen. Je kunt ze natuurlijk ook in een ander vormpje vouwen als je altijd heel goed was in origamie.
Dan zet je je zonnebril op, doe een paar scheppen ijs in de hoorntjes en ga je in de zon zitten genieten!

vrijdag 1 juli 2011

Taart van veel vers

Vandaag viel ik met mijn verkeerde been uit bed. Eigenlijk stapte ik er misschien gister met mijn verkeerde been in en was dat de aanleiding van alle ellende.
Op ons landgoed bleek een courgette plant verdwenen. Niet een courget eraf, want die zitten er nog niet eens aan, maar gewoon heel het plantje weg! Gelukkig hadden we er 2 uitgezet omdat er toch wel wat ruimte over was. De koning en ik speelden even voor Sherlock maar kwamen er niet achter of het een buur-tuinman was of de ganzen. Niets aan te doen maar mn humeur was toch aangetast door dit grote onrecht.
Daarna probeerde ik thuis iets lekkers in elkaar te draaien van al het lekkere verse spul dat ik voor de spreekwoordelijke daalder op de markt had gekocht maar dat liep op een hoopje smeulende ellende uit. Het zat er gewoon niet in die dag.
Ondertussen is de lucht weer geklaard en stond er toch wat lekkers op tafel. Lang leve Yotam.



Mijn aankopen op de markt en het heerlijke resultaat

De citroenen op de foto zaten niet in de taart maar hebben een verkwikkende 3 liter limonade siroop opgeleverd. Daar komen we de zomer wel mee door. Verder nog een lekker paprika-aubergine smeerseltje gemaakt voor op brood en hier een verkorte versie van het recept van de taart:

Neem wat bladerdeeg of maak een deegje met wat bloem, boter en water. Bekleed een bakvorm.
Zet je oven op heel heet. Leg 2 paprika's op een bakblik met een beetje olijfolie erover en zet ze boven in de hele hete oven.
Snij een aubergine in blokjes en leg deze in een braadslee met olijfolie en peper en zout erover in de oven, een stapje onder de paprika, na 10 minuutjes een courgette in blokjes erbij. Dan weer na 10 minuten een zoete aardappel, je raad het al, in blokjes erbij. Zorg dat dit alles in een enkele laag in de oven ligt, anders roostert het niet zo lekker.
Haal dan alles eruit, rol de paprika's in plasticfolie en laat even liggen. Als het goed is zijn ze helemaal zwart geblakerd in de oven. Na een tijdje in de folie kun je zo het vel eraf pulken. Zet de oven op minder heet. Iets van 160 graden. Bak je bodem even een kwartiertje blind zodat die niet zo klef blijft.
Ondertussen heb je 2 grote uien in ringen gesneden en lekker lang laten fruiten in een pan zodat ze goudbruin en een beetje zoetig zijn. Verdeel de uien over de bodem van de taartvorm. Daarover de gegrilde groenten. Beetje verse tijm erover uitstrooien. Dan 2 eieren loskloppen met 200 ml slagroom, beetje peper en zout en dit eroverheen gieten zodat de groenten net onderstaan. Dan flink wat feta en ricotta erover verkruimelen, gehalveerde cherry tomaatjes met het snijvlak naar boven en nog wat tijm erover. Iets van 3 kwartier in de oven tot de taart een mooi kleurtje krijgt en stevig aanvoelt. Laat hem even 10 minuten staan voor je hem uit de vorm haalt. En ja, je bent inderdaad een paar uur zoet maar hè, dan heb je ook wat!

Voor het echte recept moet je natuurlijk gewoon ook Yotam fan worden en iedere dag iets uit Plenty koken :-)

woensdag 29 juni 2011

Tadaaaa!

Hier is ie dan, het volgende stuk in de collectie! Helemaal op maat, met een belegje, en een rits en een splitje achter, en een zeefdruksel. En ja, voor de pietlutten loopt het patroon achter op de naad net niet helemaal recht. Maar ach, een kniesoor die daar op let zeg ik altijd maar!




En mocht het nog niet duidelijk zijn, het is dus een eekhoorn.

maandag 27 juni 2011

Lekker leven op het landgoed

En toen was het spontaan 36 graden. Of zo leek het tenminste. Maar 26 toch zeker wel!
Heel de middag had ik dekking gezocht in het koele atelier bij de patroonteken juf, maar zelfs daar stond ik met het zweet op mijn voorhoofd te werken (en dat kwam niet door de sambal).
Toen ik van de laatste les voor de vakantie naar huis fietste naar de koning schroeide ik mijn kont bijna aan mn zadel. Wat een hitte op straat! De koning en ik hadden eerder bedacht lekker op het strand te gaan eten maar we hebben geen parasol en echt, zonnesteek garantie vandaag. Wijs als we zijn vonden we een beter onderkomen.

Met de verse pastasalade onder de arm, een koude fles wijn en de rode gieter togen wij naar ons landgoed.


Tussen de bloeiende bloemen en de klimmende bonen genoten wij van ons koningsmaal. En wederom sprak zij de wijze woorden: het Paradijs is hier!


dinsdag 21 juni 2011

Het verhaal van de sambal

Toen ik nog een vrouw met een baan was had ik ook collega's. Eén collega maakte zelf de lekkerste sambal ooit. Licht pikant met pepertjes natuurlijk maar vooral met veel knoflook en gember. Tijdens de lunch smulde wij er van. Nu wil ik dat natuurlijk ook kunnen maken dus ging ik op zoek naar het recept voor deze heerlijkheid.
Niet zo'n knalrode sambal die je een zwetend voorhoofd geeft en stoom uit je oren maar zo'n heerlijke donkere smaakvolle pasta die overal lekker bij is! Vooral op een boterham met hummus en alfalfa en een schijfje komkommer.
Het idee was dus: ik ga op zoek naar het ideale recept en ga daarmee de wereld veroveren! Nu de potjes staan te koelen heb ik daar ineens mn twijfels over...


Dit was het uitverkoren recept:
7 sjalotten
1 bol knoflook
scheutje olie
1 tl trassi
200 gr pepers
1.5 schijf goela djawa (javaanse suiker)
sap van halve citroen
5 el ketjap manis
en mijn eigen toevoeging een flink stuk gember

Klinkt lekker toch?

Goed, in de winkel hadden ze net geen rijpe rode pepers meer maar wel een hele kleurige bak vol mme Jeanets. En ik weet heus wel dat die nog wat heter zijn maar ze zien er zo onschuldig en vrolijk uit dat ik ze niet kon weerstaan. En he, het scheelde me weer een ritje naar een andere winkel.
Dus uiterst enthousiast ging ik aan de gang. Goede voorbereiding is het halve werk dus ik deed mn haar in een staart zodat ik niet met mn hete peper vingers aan mn gezicht hoefde te zitten. Toen de uien en knoflook met de trassie in de pan gingen sloegen de gefermenteerde garnalen al gelijk op mn keel. Dus tussen het roeren door stond ik op het balkon bij te komen. Bij het fijnhakken van de madammekes had ik netjes bijna alle zaadjes eruit gehaald, ik wilde tenslotte een lekkere sambal! Maar toen ik de pepers in de pan gooide liepen de tranen gelijk over mn wangen. De tip van een slok water in je mond houden hielp wel een beetje maar toch zocht ik mijn heil weer op het balkon. Toen de ketjap, suiker en citroen erbij en werd het al beter. Het begon eigenlijk best heel goed te ruiken. Hm, misschien komt het wel goed dacht ik nog even...
Na een tijdje pruttelen moest ik toch echt proeven of het wel lekker was of dat er nog een beetje zout of iets anders bij moest. Klotsende oksels kreeg ik ervan! Een heel klein likje was al genoeg om me een rood hoofd en prikkende ogen te bezorgen. Nog maar even laten pruttelen dan. Na een goed half uur rook het echt heel lekker, een beetje zoetig, kruidig, jummie! Dus de boel maar in potjes gedaan en oke, nog even proeven. Dit keer beter voorbereid pakte ik een toastje met een klein beetje hummus en deed daar een heel klein beetje sambal op. Het ziet er mooi uit, donker, goede textuur, niet te grof niet te fijn. En eigenlijk best heel lekker. Dacht ik! De kick komt altijd later! Zou het echt aan de mme Jeanets liggen, of is de verhouding pepers en andere ingredienten gewoon een beetje groot?
Hoe dan ook, ik heb toch nog prikkende ogen, na 6 keer mn handen wassen brandt het nog overal waar ik het aanraak , het zweet staat nog op mn voorhoofd maar ik heb mooi wel 2 potjes sambal staan.
Ik geef nog niet op. Ooit zullen jullie versteld staan van mijn sambal imperium!

zondag 19 juni 2011

Handmade by Dancing Tree

Ik hou van mooie dingen. Ik hou van dansen en ik hou van bomen. Ik hou ook van stoere indianen en zo kwam ik ooit bij de naam Dancing Tree.
Nu ik zo van die mooie dingen begon te maken wilde ik natuurlijk maar wat graag dat er dan ook een labeltje in komt, dat lijkt altijd zo echt. Dus na lang zoeken bestelde ik echte geborduurde instik labels. Heuse mooie, niet van die suffe zwartwitte maar een luxe variant. Toen de enveloppe deze week in de bus lag moest er dus gelijk iets moois gemaakt worden, dat begrijp je wel.

Helemaal gemotiveerd ging ik aan de slag met het recept van Mme Zsazsa om een heus patroon op maat te maken, en omdat ik een heuse lockmachine in mijn bezit heb deze dagen, en vooral omdat ik van comfort hou (en nee, niet omdat mijn buik zo groeit) deed ik ook een schepje Vermiljoen erbij.

Ik had nog een dinosaurus liggen, die ik ook ooit een beetje van Mme Zsazsa heb gestolen, dus die zeefdrukte ik er nog eens overheen en tadaaaaa! Een hippe rok! Op maat, met voering en.... een eigen label erin! Ik ben blij, de koning vindt hem ook heel mooi al is hij natuurlijk niet opjectief. De koning vindt alles met dinosaurussen mooi. Nu ga ik in mijn nieuwe rok naar de stoffenmarkt op zoek naar nieuwe schatten voor een nieuw project. Hmm, zouden regenlaarzen er goed onderstaan?