Posts tonen met het label leuks. Alle posts tonen
Posts tonen met het label leuks. Alle posts tonen

donderdag 10 mei 2012

Tadaaa!

Een paar maanden en heel wat kilo's geleden schreef ik hier nogal wat over lekkers en knutsels. Dat viel een beetje in het water, het was te donker om mooie foto's te maken, ik was te druk met andere dingen, kortom: ik las meer in blogland dan dat ik schreef.
En dat zal vast nog wel even zo blijven, maar vandaag rolde er iets onder mijn machine vandaan dat ik toch even moest showen van de vriendinnen. Dus hier komt ie dan!


De baby in mijn buik is nog van het verrassende soort, ofwel wij weten niet of het een mevrouw of een meneer betreft. In de winkel is dat een beetje lastig met mijn voorliefde voor kleur. Roze en blauw is er genoeg, en ook nog wel wat rood, maar verder zijn de unisex-kleertjes vooral ecru, grijs of een andere neutrale kleur. En ik haat een neutrale kleur! Van een aantal Zweudse en Deunse merken zijn er wel hele mooie dingen te krijgen, maar die gaan het budget van de Koning te boven.
De jacht op mooie tricot, in mooie printjes is ook niet makkelijk, en zeker niet de goedkoopste, maar wel de moeite waard! Ik schafte mijzelf een heus patroon aan en waagde me aan dit allereerste echte tricot project. Met een lockmachine, tweelingnaalden, boordstof en drukknopen.
En of het geslaagd is mag u zelf beoordelen. Op de allerlaatste steek brak ik mijn naald, en ik wil nu toch wel heel graag een machine me boven transport... Dus heeft u er toevallig een onder het stof staan, dan houd ik mij aanbevolen!
Langs de hals lubbert het iets...

Echte drukknopen!

zondag 4 december 2011

Waar was ik gebleven?

Goed, en toen viel er een gat. Het lukte niet. Het schrijven ging nog wel, lekkere recepten over pompoensoep en andere herfstige lekkernijen, maar de foto's! Oh, de foto's. Zo donker en lelijk. Niks niet sfeervol en uitnodigend maar eerder als uit een slecht trouwalbum van 50 jaar geleden. Waar de dronken oom zonder flitser plaatjes probeerde te schieten van het diner...
En zo bleef het hier leeg en stil.
Maar nu, nu ben ik terug! Sterker nog, wij zijn terug! Ondertussen zit ik namelijk te broeden op een kleine baby. Hoera! Feest!

hier is de smurf ongeveer 3 cm


De aangekondigde prins of prinses maakte andere ondernemende plannen dan weer veel minder handig, en daardoor ben ik nu dan heus Koos Werkeloos. Maar omdat die titel zo deprimerend is verklaar ik mezelf voor het komende halfjaar tot HUISVROUW! En wat doet een goede huisvrouw? Juist, wassen, koken, naaien én natuurlijk op de kleintjes letten. Met een inkomen minder en een baby op komst leek het me een leuke uitdaging om eens ouderwets zuinig te gaan doen :-) En dan niet van dat zielige zuinig, omdat het moet en er echt niets te eten is, maar leuk zuinig. Een zelf opgelegd budget voor eten en 'het huishouden' maar we willen natuurlijk wel gewoon een beetje gezond eten, en lekkere scharrelvlees zo nu en dan. Waarschijnlijk zal ik me toch aan een weekmenu moeten wagen, zoals Mme Zsazsa, zodat ik wat beter kan plannen wat ik op de markt zal halen, en hoe de restverwerking zal gaan. Over het algemeen is in dit Paleis planning vooral bedoeld om je er níet aan te houden dus we zullen zien.
Daarover binnenkort dus meer, maar nu moet de huisvrouw nog even de laatste hand leggen aan haar kerstjurkje, mét verhoogde taille zodat de buik er gewoon nog onderpast straks. Ook na het eten :-)

woensdag 17 augustus 2011

Hoe stippeltje niet meer verder wilde en de vakantie toch een succes werd

Het zuiden van Frankrijk moest het worden. Een cursus notabene! De Koning en ik zouden gaan klimmen. Nou doen we dat wel vaker maar dan binnen en niet op hoge bergen. Al viel het klimmen de laatste tijd wat tegen omdat we eigenlijk vaker aan het boulderen waren...
Nu zouden wij niet in een keer naar het zuiden rijden, maar rustig aan. De eerste nacht stonden we dus gezellig op de camping in Fontainebleau, met een kampvuur en volle zin in de vakantie! 's Ochtend op tijd weer op, tent afbreken, inpakken en om 9 uur stond ons stippeltjes autootje weer ingeladen klaar om te gaan. Sleutel in het contact, halve slag draaien, pruttel pruttel prut. Hm zou het nog te koud zijn? Onze bolide is heel betrouwbaar, maar soms moet je even een kwartiertje wachten en dan doet ie het wel. Dus maar even naar de bakker om alvast wat baguettes en pain-au-chocolat in de slaan voor de komende 8 uur op de route du soleil.
Maar nee. Stippeltje wilde niet meer. Dus even proberen met een beetje hulp.


En wat grotere hulp.


En nog wat grotere hulp.

Lang verhaal kort: we zaten vast in Fontainebleau! Kennelijk was het niet de bedoeling dat de Koning en ik aan touwen zouden hangen, maar moesten we het doen met boulders en crashpads. Eigenlijk hadden we niets te klagen. Vrienden uit de klimhal thuis kwamen de volgende dag zomaar de camping oprijden omdat ze verregend waren in Italië en Zwitsterland, dus al met al hadden we een hele fijne tijd todat...
Kiespijn..
Uiteindelijk kregen we na 8 dagen een telefoontje dat de auto het weer deed dus die middag nog pakte we wederom onze tent in en de volgende ochtend werden bij de tandarts mijn wortelkanalen eens lekker opgepoetst.
Lang leve de vakantie...

Maar natuurlijk is er een wijze les uit dit avontuur te leren en wel deze: Toen de auto echt stuk was, en we niet hoefde te denken over de opties omdat die er gewoon even niet waren, was ik zo ontspannen! Het niet hoeven maken van beslissingen was heerlijk! We konden met mensen meerijden als ze gingen, dus er viel niets te plannen, we hoefden niet te bedenken of het ergens anders leuker was of dat we nog zouden blijven. Jammer van de kiespijn, maar het was eigenlijk een van de meest ontspannen vakanties ooit!

En waar je ook bent, lekker eten maakt altijd alles beter :-)

Couscous salade geserveerd op een crashpad

dinsdag 19 juli 2011

Een mevrouwtje voor mevrouw

De prinses zei tegen mij, tussen neus en lippen door, dat de baby-prinses geen pop heeft. Een lieve baby hoort toch op z'n minst een pop te hebben vond ik. En zo zat ik de volgende dag een heuse lappenpop te naaien.

Er liggen lapjes genoeg hier, dus een beetje freubelen later was er zowaar een popje, zonder gezicht en zonder haar. De prinses heeft dreadlocks, de vader van de baby-prinses ook, dus kreeg de pop ook heuse slierten op haar hoofd. Zelf gevilt van lekker zachte merino wol, ruikt stukken beter dan echte dreadlocks :-)


Ondertussen was het ver voorbij middernacht, maar als ik dan eenmaal op dreef ben is het lastig zomaar te stoppen. En zeg nou zelf, een pop zonder gezicht is toch een beetje eng. Ik kreeg al een beetje Chucky visioenen toen ik de naald in het gezicht van het popje zetten. Het was onguur weer, donker, en ik voerde een wonderlijk voodoo ritueel uit met borduurgaren. De goden waren me best goedgezind want ik kon tevreden gaan slapen. Ze kijkt lief, al zeg ik het zelf.


Natuurlijk moest de pop een naam, na veel wikken en wegen met zoetsappige namen is hier dan Mevrouwtje! De baby-prinses lijkt er erg tevreden mee.

woensdag 29 juni 2011

Tadaaaa!

Hier is ie dan, het volgende stuk in de collectie! Helemaal op maat, met een belegje, en een rits en een splitje achter, en een zeefdruksel. En ja, voor de pietlutten loopt het patroon achter op de naad net niet helemaal recht. Maar ach, een kniesoor die daar op let zeg ik altijd maar!




En mocht het nog niet duidelijk zijn, het is dus een eekhoorn.

zondag 19 juni 2011

Handmade by Dancing Tree

Ik hou van mooie dingen. Ik hou van dansen en ik hou van bomen. Ik hou ook van stoere indianen en zo kwam ik ooit bij de naam Dancing Tree.
Nu ik zo van die mooie dingen begon te maken wilde ik natuurlijk maar wat graag dat er dan ook een labeltje in komt, dat lijkt altijd zo echt. Dus na lang zoeken bestelde ik echte geborduurde instik labels. Heuse mooie, niet van die suffe zwartwitte maar een luxe variant. Toen de enveloppe deze week in de bus lag moest er dus gelijk iets moois gemaakt worden, dat begrijp je wel.

Helemaal gemotiveerd ging ik aan de slag met het recept van Mme Zsazsa om een heus patroon op maat te maken, en omdat ik een heuse lockmachine in mijn bezit heb deze dagen, en vooral omdat ik van comfort hou (en nee, niet omdat mijn buik zo groeit) deed ik ook een schepje Vermiljoen erbij.

Ik had nog een dinosaurus liggen, die ik ook ooit een beetje van Mme Zsazsa heb gestolen, dus die zeefdrukte ik er nog eens overheen en tadaaaaa! Een hippe rok! Op maat, met voering en.... een eigen label erin! Ik ben blij, de koning vindt hem ook heel mooi al is hij natuurlijk niet opjectief. De koning vindt alles met dinosaurussen mooi. Nu ga ik in mijn nieuwe rok naar de stoffenmarkt op zoek naar nieuwe schatten voor een nieuw project. Hmm, zouden regenlaarzen er goed onderstaan?